كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٧٨

فصل سوم منظومه‌هاى عاشورايى بدون نام سراينده در كتاب روضة الشهداء

سروى ز بوستان ولايت ز پا فتاد * برجى ز آسمان هدايت خراب شد

چون ذره ، بيقرار از آنم كه كربلا * بيتُ الوبالِ كوكبهء آفتاب شد

از ياد كربلا ، دل ما بيقرار گشت * وز داغ ابتلا ، جگر ما كباب شد

رويى چنان كه بوسه‌گه مصطفى بدى * در خاك شد فتاده و ، از خون خضاب شد « 1 »

* * *

هر شب برود ز سينه آرام غريب * وز شربت غم ، تلخ شود كام غريب

گويند كه : از مرگ ، بتر نيست غمى * شك نيست كز آن بتر بود شام غريب « 2 »

* * *

اندرين ماتم ، ملايك دم به دم بگريسته * جن و انس و علوى و سفلى ، ز غم بگريسته

كرسى از جا رفته و ، سدره در افتاده ز پاى * عرش ، نالان گشته و لوح و قلم بگريسته

مهر عالمتاب ، با سوز جگر ناليده زار * پير گردون هر زمان با پشت خم بگريسته

زين عزا ، بهر رضاى خواجهء ركن و مقام * ناله كرده زمزم و ، بيت الحرام بگريسته

حور عين ، بهر رضاى فاطمه در باغ خلد * بر شهيد باديه با صد الم بگريسته « 3 »

* * *

اى به جاى تو ، من وفا كرده ! * تو مكافاتِ آن جفا كرده

بوده بيگانه و ، تو را با حق * به نصيحت من آشنا كرده

من ، تو را چون به حشر تشنه شوى * وعدهء شربت صفا كرده

در مكافات تو ، حسين مرا * به غم آب مبتلا كرده

آن حسينى كه جبرئيل او را * هر كجا ديده ، مرحبا كرده

فاطمه ، از براى تربيتش * صد سحرگاه ، ربنا ! كرده « 4 »

* * *

( 1 ) . همان ، ص 39 . ( 2 ) . همان ، ص 116 . ( 3 ) . همان ، ص 117 . ( 4 ) . همان ، ص 128 .