كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٧٠٩
آفتاب هميشه
كِسوَت آسمان به تن دارى * جامهء قدسيان به تن دارى
ناله‌اى عارفانه در نىِ توست * كهكشانى ستاره در پى توست
عطر عصمت گرفته دامن تو * روح كوثر دميده در تن تو
در سرشت تو ، نور پاشيدند * نور سبز حضور پاشيدند
پاى بر شانهء فلك دارى * رتبه‌اى برتر از ملك دارى
اى رباب ، اى گل اهورايى * وى بهار شكوه و زيبايى
ريشه دارى تو در زلالىها * داده‌اى گل به خشكسالىها
ناله‌اى عارفانه در نى توست * شيونى عاشقانه در پى توست
شانه‌ات بار بيكران دارد * دل تو ، داغ جاودان دارد
ناله‌ات اى خزانهء غم و درد * آسمان را به لرزه مىآورد
آفتاب هميشه
آفتاب هميشه
كربلا ! اى دريچهء توحيد * آينه در برابر خورشيد
اى ستاره ! ستارهء ازلى * آفتاب هميشه ، لم يزلى !
كربلا ! اى زلال آيينه * غربت راز دار آيينه
اى شكوه تمام آينه‌ها * وى حريم امام آينه‌ها
كربلا ! اى رهاترين فرياد * عاشقان را ، تو ناكجا آباد
اى صداى هميشه در پژواك * از زمين تا فراسوى افلاك
كربلا ! اى نهايت عرفان * معنىِ عاشقانهء انسان
اى هبوط فرشتگان در تو * عشق را تا هميشه جان در تو
كعبهء آسمانى ملكوت * قبله‌گاه اهالى جبروت
مىوزد عاشقانه در تو نسيم * زاير تو مسيح و نوح و كليم
كربلا ! اى شميم شورانگيز * گل سرخ بهار در پاييز
چشمه‌ها در كوير جوشانده * خويش را از بهار پوشانده
لاله‌هاى شكفتنى دارى * رازهاى نگفتنى دارى
خاك تو ، بوى آسمان دارد * عطر گل ، عطر ارغوان دارد