كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٥٧٣
خونبها
سلسلهء اين صدا به كجا مىرسد سلسلهء اين تكاور فرياد - كه در وسعتى شگفت - حديث يال باران را بر گردهء باغ متواتر كرد . . .
سلسلهء اين صدا به كجا مىرسد ؟
* * * اى شطّ شرحهْ شرحه تمام دريا از توست و تو از تماميت دريايى !
خونبها
خونبها
از اين‌گونه مىگذريد با لبانى در شُرُف لبخند :
براقى سرخ با برگستوان فاخرى از خون و بادى ملايم رو به دروازه‌هاى عروج :
خروج از خويش و دست ردى به سينهء تشويش . . .
با من بگوييد