كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٤
در عزاى گل
4 . آقايارى ، خسرو
4 . آقايارى ، خسرو
زادگاهش تهران و در سال 1337 به دنيا آمده است . كارشناس ادبيات فارسى است و تاكنون عهده‌دار مسئوليت‌ها و مشاغل زير بوده است : كارشناس و مسئول فعاليت‌هاى ادبى و دبير كانون شاعران و نويسندگان وزارت آموزش و پرورش ( از سال 1362 ) ، مدير مركز آفرينش‌هاى ادبى كانون پرورش فكرى ، دبير ماهنامهء ادبيات كودك و نوجوان .
او نويسنده‌اى است متعهد و دردآشنا و داراى آثارى چون : افسانهء باغ آرزوها ( داستان ) ، عاشيق محمد ( داستان ) ، مردى ديگر ( داستان ) ، دلقك و پهلوان ( نمايشنامه ) ، حماسه‌هاى پهلوانى ( در چهار مجلّد ) است .
در حاشيهء كار نويسندگى ، گاهى از سر تفنّن شعر مىگويد و به معيارهاى شعرى كاملا آشناست و در نقد شعر نيز دستى دارد . ازوست :
در عزاى گل
در عزاى گل
باز هم آفتاب مىتابد * بر عطشناك تربت ياران
شعر امَّن يُجيب مىخواند * تشنگىهاى خاطر باران
باز جوشنده از دل سنگ‌ست * آب از بهر تشنه كامى ما
آه مردم ! مگر كه تشنه شديد * بعدِ گلهاى پَرپر زهرا ؟
آسمان ، داغدار مىگريد * در عزاى گلى كه بىكفن‌ست
كفن امّا كجا نشان داريد * بهر آن كس كه پارهْ پاره تن‌ست ؟
باد هم باز در ركاب آورد * پاى بيتابى و قرارش را
سوگوارست ، نوحه مىخواند * تا زيارت كند مزارش را
آفتاب‌ست اينكه بيتاب‌ست * تشنگانى كه در پى آبيد !
روح كوثر فتاده بر صحرا * آه اى مردمان ! مگر خوابيد ؟