كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٥١٤

13

مطلع بند نهم

كاش شدى واژگون ، رايتِ گردونِ دون * چون علم شاه عشق شد به زمين سرنگون

بيت رابط بند نهم

مرا به مرگ تو سرگشته و بيچاره كرد * پردگيانِ مرا ، اسير و آواره كرد

مطلع بند دهم

اى به محيط وفا ، نقطه ثابت قدم * نسخهء صدق و صفا ، دفتر جود و كرم

بيت رابط بند دهم

پس از تو اى جان من ! جهان فانى مباد ! * بىتو مرا يك نفس ز زندگانى ، مبادا !

مطلع بند يازدهم

چو شهسوار وجود ، بست ميان بهر جنگ * شد به عدم رهسپار ، فرقهء بىنام و ننگ

بيت رابط بند يازدهم

به تن ، توانايى از خدنگ كارى نماند * خسروِ دين را دگر تاب سوارى ، نماند

مطلع بند دوازدهم

چو ز آتش تير كين ، جان و تن شاه سوخت * ز دود آه حرم ، خيمه و خرگاه سوخت

بيت رابط بند دوازدهم

دو ديده فَرقَدان ، ز غصّه خونبار شد * دمى كه بانوى حق به ناله زار شد

مطلع بند سيزدهم

كاى شه لب‌تشنگان ! كنار آب روان * زندهء لعل لبت ، خضرِ ره رهروان

بيت رابط بند سيزدهم

سايه لطف تو رفت از سرِ ما بيكسان * سوخت گلستان دين ز سوز قهر خسان

مطلع بند چهاردهم

جلوه روى تو بود طور ، مناجات ما * كعبه كوى تو بود ، قبله حاجات ما

بيت رابط بند چهاردهم

بىتو نشايد كه ما بار به منزل بريم * يا كه به سختى مگر بار غم دل بريم