كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٥١٣

13

مطلع بند سوم

كاى قد و بالاى تو ، شاخهء شمشاد من * وى به كند غمت خاطر آزاد من

بيت رابط سوم

پس از تو اى نوجوان ! شدم زمينگير تو * خدا ترحّم كند بر پدر پيرِ تو

مطلع بند چهارم

چو اكبرِ نوجوان ، به نوجوانى گذشت * به ماتمش ، عقل پير ز زندگانى گذشت

بيت رابط بند چهارم

كوكب اقبال شاه ، شد از نظر ناپديد * روى فلك : شد سياه ، ديدهء انجم : سفيد

مطلع بند پنجم

گوهر يكتاى عشق ، دُرّ يتيم حسن * خلعت زيباى عشق كرد چو در برفكن

بيت رابط بند پنجم

چو شمع در سوز و ساز ، لاله باغ حسن * خداست داناى راز ، ز سوز داغ حسن

مطلع بند ششم

چو نو خط شاه رفت به حجلهء قتلگاه * ساز مصيبت رسيد تا افق مهر و ماه

بيت رابط بند ششم

قيامتى شد به پا ، به گِرد آن سروِ ناز * عراق شد پر ز شور ، ز بانوان حجاز

مطلع بند هفتم

چو اصغر شيرخوار ، نشانه تير شد * مادر گيتى ز غم ، به ماتمش پير شد

بيت رابط بند هفتم

ديدهء گردون بر آن ، غنچه خندان گريست * مادر بيچاره‌اش هزار چندان گريست

مطلع بند هشتم

ناله برآورد كاى شاخه ريحان من * وى گل نورُستهء گلشن دامان من

بيت رابط مطلع هشتم

گلِ گلوى تو را ، طاقتِ ناوك نبود * لايق آن تير سخت ، گلوى نازك نبود