كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٤٦١

در شجاعت و شهادت حضرت ابو الفضل العباس ( عليه السلام )

گزين ياور اهل بيت رسول * فروغ جهان‌بين شوى بتول

ايا جوهر ذو الفقار پدر * به مردانگى يادگار پدر

ايا درگهت كعبه راستين * تو را دست دادار در آستين

مراد همه خلق در مشت توست * كليد حوايج سرانگشت توست « 1 »

الهامى ، صحنه‌هاى بديع ديگرى از جانب علمدار كربلا را در نهايت شيوايى و زيبايى به تصوير كشيده است كه به انتخاب ابياتى از قسمت‌هاى مختلف آن اكتفا مىكنيم :

سپهداد فرّخ رخ تابناك * بساييد پيش برادر به خاك

پس آن گه برآمد به زين خدنگ * به فرمان روان شد سوى دشت جنگ

به دست اندرش آسمانى درفش * هوا شد ز گرد سمندش بنفش

كمندى چو ثعبان و تيغى چو برق * سرا پا به درياى پولاد غرق

به زين تافتى چهره آن جناب * چو از تيغ كوه بلند آفتاب « 2 »

* * *

چو آمد به نزديك رود روان * سپه ديد آنجا كران تا كران

باستاد لختى به ميدان كين * نگه كرد بر آن سپه خشمگين

زمين كرد از سنگ او يال خم * دل گاو و ماهى ز غم شد دژم

تو گفتى به كف تيغ آن بىهمال * به درياست افتاده عكس هلال

بگفتند : يا رب چه بالاست اين * چه فرخنده سيماى والاست اين

چه بازوى و دست بلندست اين * كدامين يل ارجمندست اين ؟ !

بديديم ما نامداران بسى * نديديم با فرّهء اين كسى

همانا كه اين : نامور حيدر است * صف نينوا وادى خيبر است

به دست اندرش تيغ دشمن شكار * همانا بود سرفشان ذو الفقار

چو ديدند او را دليران ز دور * جهان گشت در چشمشان تنگ گور

( 1 ) . همان ، ص 233 و 234 . ( 2 ) . همان ، ص 249 .