كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٦

زندگينامه

آفتابى كرد در زينب ظهور * ذّره‌اى ز آن آتش وادىِّ

شد عيان در جانش رايتى * « خَرَّ موسى صعقا » « 1 » ز آن آيتى

عين زينب ديد زينب را به عين * بلكه با عين حسين عين حسين

طلعت جان را به چشم جسم ديد * در سراپاى مسمىّ اسم ديد . . . « 2 »

ديد تابى در خود و بيتاب شد * ديده خورشيد بين پر آب شد

صورت حالش پريشانى گرفت * دست بيتابى به پيشانى گرفت

خواست تا بر خرمن جنس زنان * آتش اندازد آنا الاعلى زنان

ديد شه لب را به دندان مىگزد * كز تو اينجا پرده‌دارى مىسزد . . .

از تجلىهاى آن سرو سهى * خواست تا زينب كند قالب تهى

سايه‌سان بر پاى آن پاك اوفتاد * صيحه‌زن غش كرد و بر خاك اوفتاد

از ركاب اى شهسوار حق‌پرست * پاى خالى كن كه زينب شد ز دست

شد پياده بر زمين زانو نهاد * بر سر زانو سر بانو نهاد

پس در آغوشش نشانيد و نشست * دست بر دل زد آوردش به دست

گفتگو كردند با هم متصل * اين به آن و آن به اين از راه حل

ديگر اينجا گفتگو را راه نيست * پرده افكندند و كس آگاه نيست « 3 »

39 . حاج شيخ على تهرانى ( سده 13 و 14 )

39 . حاج شيخ على تهرانى ( سده 13 و 14 )

زندگينامه

زندگينامه

مرحوم آيت اللّه حاج شيخ على تهرانى از علماى نام‌آشناى دوره ناصرى است . پدر بزرگوارش مرحوم شيخ عبد الحسين تهرانى معروف به شيخ العراقين ، از علماى بزرگ و فقهاى نامدار سده سيزدهم هجرى و از شاگردان بنام صاحب جواهر است .

از مرحوم حاج شيخ على تهرانى مقتل منظومى حاوى حدود 2100 بيت در دست است


( 1 ) . آيه 143 از سوره اعراف . ( 2 ) . همان ، ص 136 . ( 3 ) . همان ، ص 136 و 137 .