كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٥

زندگينامه

عراقى سروده شده است . اشعار قدرت قمى سرشار از اصطلاحات عرفانى و حكمى و سلوكى است .

همان‌گونه كه اشارت رفت بيش از دو غزل مرثيه عاشورايى از قدرت قمى بر جاى نمانده است و براى اين دو اثر ماتمى نمىتوان طيف تاثير چندانى را در نظر گرفت .

در ديوان چاپى قدرت قمى دو مرثيه عاشورايى در قالب غزل وجود دارد كه يكى از آن دو را نقل مىكنيم .

زنده شد دين ، كشته شد در راه امت تا حسين * جان به قربان تو و قربانيانت يا حسين

يك دو تن از مردگان را كرد احياگر مسيح * جان به قربانش كه عالم را نمود احياء حسين

فانى فى اللّه بود و باقى بِالذّات شد * وه چه خوش اتمام حجت كرد بر اعدا حسين

گرچه اظهار عطش مىكرد ليك از شوق وصل * تشنه‌تر بودى به كام ار ريختى دريا حسين

اصغر از گهواره خود را برفكند و زد خروش * يعنى : اين سُو ران كه بيكس نيستى بابا حسين

معنى : من كان فى المهد صبيّا را به شرح * خواست تا بر اكبر و اصغر كند افشا حسين

بر فراز دست پس بگرفت آن جرم ثقيل * آشكار كرد تفسير يد بيضا حسين

تا حسين‌ات دست گيرد ( قدرتا ) ! لا ينقطع * سينه را بخراش و خوش بخروش و برگو يا حسين « 1 »

نامش ميرزا حسن ملقب به صفى على شاه ، متخلص به ( صفى ) و زادگاهش اصفهان ، از عرفا و شعراى صوفى مشرب سده سيزدهم و اوايل سده چهاردهم هجرى است .

مولف سخنوران نامى معاصر ايران در شرح احوال وى آورده است :

« . . . پدرش از بازرگانان بود و در كودكى به اتفاق پدر به يزد رفت و تا سن بيست سالگى در

( 1 ) . همان ، ص 157 و 158 .