كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٢

زندگينامه

فرازهايى از چهاربند اثر ماتمى او را كه به اقتفاى محتشم كاشانى در رثاى سالار شهيدان سروده شده ، عينا از تذكرهء دلگشا نقل مىكنيم :

در عالم اين مصيبت عظمى چه ماتم است ؟ * كز فرش خاك ، غلغله تا عرش اعظم است

چرخ بلند پايه به اين رفعت و شكوه * رويش چراست نيلى و پشتش چرا خم است ؟

افتاد در زمانه عجب شورشى ، مگر * آغاز روز محشر و انجام عالم است ؟ !

يا از براى ماتم شاه جهانيان * در هر دلى ز خلق جهان ، صد جهان غم است

* * *

محشر به پاى خاست چو سبط نبى فتاد * از پشت ذو الجناح به ميدان كربلا

داد از دمى كه رفت ز بيداد ديو و دد * بر باد فتنه ، تخت سليمان كربلا

* * *

كاش آن زمان كه گشت نگون شه ز ذو الجناح * از توسن فلك ، شه خاور نگون شدى

كاش آن زمان كه خانهء گردون اساس دين * ويران ز صَرصَر ستم خصم دون شدى

يا چون زمين ، اساس فلك آمدى به زير * يا چون فلك ، اساس زمين واژگون شدى

* * *

اين بال‌زن هماى همايون ، حسين توست * اين شاهباز پرزده در خون ، حسين توست

اين شاه بىقرين كه ز تيغ سپاه كين * رنگين ز خون او شده هامون ، حسين توست

اين شاخ گل كه از بدن چاك چاك او * پيكان چو غنچه آمده بيرون ، حسين توست « 1 »

نامش حاجى ميرزا سيد على از فاميل سادات اخوى است . وى داراى طبع وقّاد و روانى بوده و معاصر و معاشر با مؤلف طرائق الحقايق است .

( 1 ) . همان ، ص 597 و 598 .