كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٥

در عظمت وجودى حضرت سجاد ( عليه السلام )

صلح را چشم و چهره بر در اوست * جنگ را شير نر برادر اوست

جنگ را چون حسين شير نبود * هيچ شيرى چنو دلير نبود

شير كز پشت شير حق راند * بر همه شيرها سبق راند

دل و جان جز به سوى شاه نكرد * جان پى شاه داد و آه نكرد . . .

دوست را جمله در ترازو اوست * شمر را نيز زور بازو اوست

تن او در غزا چو خسته شدى * آفرينش همه شكسته شدى

آفرينش همه تن او بود * زين ز هر شى « 1 » رگى ز هم بگشود

خون چو از حلق او به خاك چكيد * خون گرست « 2 » آن يزيد و شمر پليد

گرچه در خون ز دشمن آغشته است * هم نگهدار دشمن او گشته است

هيچ ازين سان كريم نامد « 3 » مرد * كه دوا مىنهد به كيفر درد « 4 »

در عظمت وجودى حضرت سجاد ( عليه السلام )

در عظمت وجودى حضرت سجاد ( عليه السلام )

ثقل اصغر ستوده ثقلين * آن حسين را على ، على را عين

شيمتش بود همچو جد و پدر * چه شود شبل شير ؟ شرزه نر

بود او بعد باب و جد جليل * جبر را شكسته جبرائيل « 5 »

مَلك از مُلك او خطر جستى * فَلك از فُلك « 6 » او گذر جستى . . .

حكمتش حكم بر جهان مىكرد * هرچه مىخواست جمله آن مىكرد

ورنه چون سگ بُدند شمر و يزيد * پسر سعد با عبيد « 7 » عنيد

شاه بود و ز بنده غم مىداشت * شير بود و ز سگ ستم مىداشت

( 1 ) . مخفف شيئى . ( 2 ) . مخفف گريست . ( 3 ) . مخفف نيامد . ( 4 ) . همان ، ص 394 . ( 5 ) . جبر ؛ اينجا به معناى استخوان شكسته را بستن آمده و شاعر بر اين باور است كه آن حضرت فرشته وحى را مورد عنايت قرار مىداده است . ( 6 ) . كشتى . ( 7 ) . عبيد اللّه والى كوفه .