كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٣١٢

برگزيده آثار عاشورايى

كآمد سپاه در حركت از چهار سوى * كوشيد و جان فداى شه بىپناه كرد

جوشان ز حلقه‌هاى زره چشمه‌هاى خون * سرو قدش ز خانه زين گشت سرنگون

* * *

بودش به گاهواره يكى دُرّ شاهوار * درّى به چشم خرد و به قيمت بزرگوار

چون شمع صبح ديده‌اش از گريه بىفروغ * جسمش چو ماه يكشبه از تشنگى نزار

بىشير مانده مادر و كودك لبش كبود * پژمرده گشته شاخ گل و خشك چشمه‌سار

شد سوى خيمه طفل گرانمايه برگرفت * و آمد به دشت و گفت بدان قوم نابكار

رحمى به تشنه‌كامى من ، گر نمىكنيد * بارى كنيد رحم بر اين طفل شيرخوار

گفتند بهر آل على نيست بهره‌اى * گردد اگر زمين همه پر آب خوشگوار

تيرى زدند بر گلوى اصغر اى دريغ * نوشيد آب از دم پيكان آبدار

بگذشت تير از گلوى نازكش چنانك * سوزن ز پرنيان و ز گلبرگ تازه خار

ز آن پس فرو نشست به بازوى شاه دين * مجروح كرد بازوى آن شاه تاجدار

خون مىسترد از گلوى طفل نازنين * مىكرد عاشقانه سوى آسمان نثار

يك قطره خون به سوى زمين باز پس نگشت * شهزاده در كنار پدر جان سپرد زار

بردن به خيمه‌اش نتوانست از آن‌كه بود * از روى شهربانوى بيچاره شرمسار

شد سوى خيمه‌گه ، قدمى چند و بازگشت * بركند خاك باديه با نوك ذو الفقار

كردش دفين و باز برآمد به پشت زين * ز آن پس ميان به كشته شدن بيست استوار

آمد به سوى معركه تيغ پدر به مشت * يك بهره ز آن گروه به يك تاختن بكشت

* * *

روزى چنان به ياد زمين و زمان نداشت * جورى ستاره كرد كه خود در گمان نداشت

دانى دراز بود چرا روز قتل شاه ؟ * زيرا كه قوّت حركت ، آسمان نداشت

گشتند ياوران همه مقتول و ياورى * كش آورد سمند و بگيرد عنان نداشت

فرياد از آن زمان كه گرفتند گرد وى * راه برون شتافتن از آن ميان نداشت