كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٣

زندگينامه

بارها خون دل از شش جهتم راه ببست * جوش عمان نظر سيل به قلزم پيوست

ليك خود پاره‌اى از تخته نيارست گسست

( موج اين بار چنان كشتى طاقت بشكست * كه عجب دارم اگر تخته به ساحل برود )

سوى كويم مكش از يار سفر كرده هجر * خانه گور بود منزل دلمرده هجر

راحت وصل بود مرگ به افسرده هجر

( قيمت وصل نداند مگر آزرده هجر * خسته آسوده بخسبد چو به منزل برود )

ز آتش عشق خود اندر تب و تابم مىكشت * يا خيال لبش از ديده در آبم مىكشت

گر به رحمت به مثل يا به عذابم مىكشت

( لطف بود آن‌كه به شمشير عتابم مىكشت * قتل صاحبنظر آن است كه قاتل برود ! )

دولت وصل تو را طالب غيبيم و شهود * همه را در ره سودات زيان مايه سود

والى ار مهر نورزد چه ورا حاصل بود ؟

( سعدى ار عشق نبازد چه كند ملك وجود ؟ * حيف باشد كه همه عمر به باطل برود ) « 1 »

7 . فدايى مازندرانى ( 1200 - 1280 ق )

زندگينامه

ميرزا محمد ( فدايى ) مازندرانى ، گمنام‌ترين و در عين حال از موفق‌ترين شاعران آيينى در سده سيزدهم هجرى است . زادگاهش روستاى تلاوك از بخش دودانگه شهرستان سارى است . تاريخ تولد و درگذشت او را نمىتوان دقيقا ذكر كرد . جناب آقاى فريدون اكبرى شلدرّه‌اى در مقدمه ديوان فدايى مازندرانى سال ولادت وى را حدود 1200 ه . ق و سال فوت او را حدود سال 1280 ه . ق نگاشته‌اند .

( 1 ) . همان ، ص 299 و 300 .