كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٠

برگزيده آثار عاشورايى

پشْت نبىّ و آل نبى در جنان شكست * تا در جهان سپاه شه انس و جان شكست

در سينه‌شان ز شست و ز دست مخالفان * از هرطرف خدنگ خليد و سنان شكست

پس تا بريد خنجر دشمن ، گلو بريد * پس تا شكست تير عدو ، استخوان شكست

زهر ملال ، در قدح شيخ و شاب ريخت * جام نشاط ، در كف پير و جوان شكست

در باغ دين ، ز صَرصَر « 1 » بيداد اهل كين * آمد به شاخ سرو و گل و ارغوان شكست

تا برگ لاله از نفس گرم برق سوخت * تا شخ سرو از دم سرد خزان شكست

آمد ز سنگ كين سپهر ستم قرين * بر بال طايران بلند آشيان شكست

تا آن شكست بر پر آن طايران رسيد * بال و پر ملايك هفت آسمان شكست

آمد پىِ وداع حرم پس به خيمه‌گاه * گفت آن پناه دين به تنى چند بيگناه

كاى بىكسان ! چو جناب يثرب گذر كنيد * اول گذر به تربت خير البشر كنيد

گر آب چشمتان بگذارد به جاى من * از خاك پاك او همه كُحل « 2 » بصر كنيد

اين تب كه سوخت جان جگر گوشه مرا * عنّاب اگر نه چاره به لخت جگر كنيد

خارى به هر زمين شكند گر به پاىتان * تدبير آن ز آه دل يكدگر كنيد

نامحرمان ، ز رخ چو گشايند پرده‌تان * بىپرده شكوه از فلك پرده‌در كنيد

خواهند پايمال ستورم چو اين سگان * از پيكِ آه شير خدا را خبر كنيد

در شام چون مقام به ويرانه‌تان دهند * چون جغد بر شهادت من نوحه سر كنيد

زينب به دستش اصغر لب‌تشنه پيش شاه * شاهش گرفت و گفت به آن قوم روسياه

كاى كوفيان ! به آل پيمبر رعايتى * بر كودكى ز جرعه آبى عنايتى

اى گمرهان ! نظاره به طفلان اشك من * اين طفل را به قطرهء آبى هدايتى

هرگز نبودى از عطشش گرنه آب چشم * مىكرد اگر ز ديده به كامش سرايتى

( 1 ) . باد شديد و سرد . ( 2 ) . توتيا .