كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٢١١

هفده بند تأثير تبريزى

سنگى كه در فلاخن كين بود سالها * يك رو به خاندان تو و مرتضى زدند

امت نداشت حرمت آلت به هيچ باب * چندان كه حلقه بر در مهر و وفا زدند

آن دم فلك به لرزه درآمد ، كه بىحجاب * از كوس حرب پردگيان را صلا زدند

نزديك شد كه شعله كشد خرمن سپهر * ز آن العطش كه آل تو در كربلا زدند

شاهى كه پيكرش ز صفا طعنه زد به گل * صد طعن نيزه بر تنش اهل جفا زدند

آن سرورى كه تاج سر اهل بيت بود * از تن ، سرش به حرف سر اشقيا « 1 » زدند

شهزاده‌اى كه دوش تو بودى سرير او * تختش به خاك معركه ، اهل وغا « 2 » زدند

يك‌باره از چهار طرف ، صد ستيزه‌گر * تيغ دو سر به خامس آل عبا زدند

جنّ و ملك ز دهشت آن جرأت عظيم * فرياد الامان ز سمك « 3 » تا سما زدند

سرهاى سروران ، بسى آن قوم نابكار * كردند دور از تن و ، بر نيزه‌ها زدند

ترويج دين به نقد روان هيچ‌كس نكرد * اين سكه را به نام شه كربلا زدند

گر اهل كوفه بود ، وگر خيل شاميان * آل تو را به خفت و خوارى ، ندا زدند

بندم زبان ، كه شكوهء من بىنهايت است * طومار اين معامله ، روز قيامت است

بنگر چه اى يزيدِ جفاكار كرده‌اى : * تجويز قتل اشرف اخيار ، كرده‌اى !

اى يادگار هند « 4 » ! چه گويم ز كرده‌ات ؟ * خصمى « 5 » به آل احمد مختار كرده‌اى

ظلمى كرده‌اى به جگر گوشهء رسول * احياى رسم مادر خونخوار « 6 » كرده‌اى

بود آن دهن كه درج « 7 » در گوشوار عرش * رنجه چوبش اى سر اشرار ! كرده‌اى

آسوده تا قيام قيامت نمىشود * از خواب ، فتنه‌اى كه تو بيدار كرده‌اى

قصد امام كرده‌اى ، اى زادهء زياد ! * كم نيست اين عمل كه تو غدار كرده‌اى

( 1 ) . مراد يزيد بن معاويه است . ( 2 ) . بانگ و خروش و غوغا ( 3 ) . ماهى ( 4 ) . هند جگرخوار ( 5 ) . دشمنى ( 6 ) . هند جگرخوار ( 7 ) . صندوقچهء كوچك جواهرات