كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٠
برگزيدهء آثار عاشورايى
همو در قطعه شعرى كه دارد به اين سؤال پاسخ داده است كه چرا حسين بن على عليه السلام مانند ديگر امامان معصوم عليهم السلام راه « تقيّه » را در پيش نگرفت و بر يزيد خروج كرد ؟ « 1 »
و نيز تأثير تبريزى در مثنوى جهان‌نماى خود كه در وزن مخزن الاسرار سروده شده ، پس از نيايش به درگاه حضرت احديت ، نعت حضرت خاتم الانبياء صلى اللّه عليه و آله و سلم توصيف معراج آن حضرت ، و منقبت امير مؤمنان على عليه السلام براى ديگر ائمهء طاهرين عليهم السلام ، مناقبى در دوازده بيت براى هر كدام و با عناوينى جداگانه به ترتيب نظام امامتى آنان دارد « 2 » و در عظمت وجودى و رثاى حضرت سيد الشهداء عليه السلام نيز داد سخن داده كه براى پرهيز از دامنه‌دار شدن سخن ، ناگزير به نقل ابيات برگزيده‌اى از قصيدهء مناقبى ماتمى او و نيز تركيب هفده‌بندى وى بسنده مىكنيم :
هر كه از عين اليقين بينا درين عبرت سراست * بىگمان داند كه اين دار الفنا ، دار البلاست
وحشتستان جهان ، منزلگه آرام نيست * بهره از راحت ندارد گر گدا ، گر پادشاست
از قضاى آسمانى هيچ‌كس آسوده نيست * هر كرا بينى ، به دست او به نوعى مبتلاست
تشنه‌لب مانند از بحر جهان ، خاصان حق * شاهد اين مدعا : كم آبى امّ القراست
لايق خون شهادت كى بود هر بىجگر ؟ * اين ، حناى پنجهء مردانهء آل عباست
شير مردانى كه سر در راه جانان داده‌اند * جمله را سردفتر و سرخيل ، شاه كربلاست
حجت حق ، شاه مظلومان ، حسين تشنه‌لب * كز لب گوهر بيان بىنور جان معجز نماست
عالِم علم لَدُنّى ، واقف اسرار حق * آن‌كه مجموع خلايق را امام و پيشواست
جبرييلش : مهد جنبان ، مركبش : دوش نبى * ناز پرورد ملايك ، نور چشم مصطفىست
بس كه در راهش عزيزان جانفشانى كرده‌اند * بوى جان آيد ز خاكى كز زمين كربلاست
ز آب حيوان ، خضر تنها يافت عمر جاودان * چاره سازد خاك او ، هر جا كه دردى بىدواست
بىفضيلت ، ذكر تسبيحى كه نه از خاك اوست * مرحبا خاكى كه دايم مظهر نام خداست
اختران ، خونين‌جگر ، از دانه‌هاى سبحه‌اش * مهر را ، آتش به جان از رشك مهر كربلاست
( 1 ) . همان ، ص 111 تا 129 . ( 2 ) . همان ، ص 111 تا 129 .