كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ١٠٧

برگزيدهء آثار عاشورايى

ذكر الحسين يضىء العينين سلالة الانبياء و والد الاصفياء و الاولياء و الاوصياء و شهيد الكربلا و قرة عين المصطفى و بضعة المرتضى و كبد فاطمة الزهرا رضى اللّه تعالى عنه و عن والديه ، قال اللّه تعالى : الذّين يؤذون اللّه و رسوله لعنهم اللّه فى الدنيا و الآخرة . قال النبى صلّى اللّه عليه و آله :

كلام اللّه و عترتى :

پسر مرتضى : امير حسين * كه چنويى نبود در كونين

قابل رازحق ، رَزانت او * مهبط وحى حق ، امانت او

باز داند همى بصيرت او * شجره‌ى هر يكى ز سيرت او

در صوان هدى ، صيانت او * دَنِ دُردىّ دين ، ديانت او

عقل ، دربند عقد و پيمانش * بوده جبريل ، مهد جنبانش

بود او ، سرو جويبار هدى * سرو با تاج و ، با دواج ردا

منبت عز : نباهت شرفش * حشمت دين : نزاهت لطفش

مشرب دين : اصالت نسبش * منصب دين : نزاهت ادبش

اصل او ، در زمين عليين * فرع او ، اندر آسمان و زمين

اصلها ، ثابت از اشارهء حق * سوى اين سرو ، گفتمش مطلق

جگر گرم او ، ز آب زلال * منع كردند اهل بَغى و ضلال

اصل و فرعش ، همه وفا و عطا * عفو و خشمش ، همه سكوت و رضا

خلق او ، همچو خلق پاك پدر * خلق او ، همچو خلق پيغمبر

كرده چون مصطفى ز اصل و كرم * شرف و عزّ و خلق ، هر سه به هم

عشق او ، اولى است بىآخر * راز او ، باطنى است بىظاهر

چشم ازو ، اصل او ندارد خشم * او جگر گوشهء پيمبر و چشم

شده عقل شريف با شرفش * سايه سايه ز آفتاب كفش

عاشق شكر او ، پليد و ظريف * زاير جود او ، وضيع و شريف

پيش چشمش ، حقير بُد دنيا * نزد عقلش وجيه بُد عقبى

شاخى از بيخ شاخ مصطفوى * دُرّى از عقد حقّهء نبوى

باد بر دوستان او رحمت * باد بر دشمنان او لعنت