كاروان شعر عاشورايى ( فارسي ) — الصفحة ١٠٠

ترجمهء رجز عون بن عبد اللّه

من : بُرَير مكّى پر هُنرم * منم آن كس كه به مردى سمرم

بندهء آلم و ، بر خارجيان * نيك ميدان كه زهر بد بترم

دست در دامن آنها زده‌ام * پرده بر دشمن اينها بدرم « 1 »

* * *

اى نفس عزيز ! ترك جان كن * ترتيب بهشت جاودان كن

از بهر شهود عرض اكبر * خود را به شهادت امتحان كن

وز شعلهء تيغ آسمان‌وَش * اطراف زمين چو ارغوان كن

در معركه ، همچو شير مردان * سر ، پيشكش خدايگان كن « 2 »

چون من سوى ميدان شجاعت بخرامم * بس خصم كه بىجان شود از ضرب حسامم

بُگزيدهء مردانم ، اگر چند سياهم * بستودهء شاهانم ، اگر چند غلامم

فردا به شهامت بود آسان همه كارم * و امروز برآيد به شهادت همه كامم « 3 »

* * *

اى حسين ! اى گهر روحانى ! * نسخهء مكرمت سبحانى

منم آن ترك كه سلطان باشم * گر توام هندوى حضرت خوانى

تيغ در دست من از معجز تو * بر سر خصم كند ثعبانى

چه شود گر تو به روى خوش خويش * سرخ روى ابدم گردانى

روى بر روىِ منِ غمگين نِه * چون كنم ترك سراى فانى « 4 »

ماييم به قوّت عيانها * برخاسته از ره گمانها

در معرض رغبت شهادت * بر دست نهاده نقد جانها

( 1 ) . همان ، ص 360 و 361 . ( 2 ) . همان ، ص 367 . ( 3 ) . همان ، ص 381 . ( 4 ) . همان ، ص 385 .