مناقب الطاهرين ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٢

فصل [ در ايمان ابو طالب ]

جزيت خيرا يا عمّ . « 1 » و خديجه بعد از موت ابو طالب به سه روز متوفّى شد . و گويند پيش از هجرت به سال از شعب بيرون آمدند . و در اين سال خديجه متوفّى شد و ميان مرگ وى و مرگ ابو طالب سى و پنج روز بود .

ابو طالب گويد :

أ لم تعلموا انّ النّبىّ محمّدا * رسول امين خطّ فى سالف الكتب « 2 »

و لأبي طالب ايضا :

على ما اتى من بغيكم و عقوقكم * و غشيانكم فى امرنا كلّ مأثم

و ظلم نبىّ جاء يدعو الى الهدى * و امر اتى من عند ذى العرش مبرم

و لا تحسبونا مسلميه و مثله * اذا كان فى قوم فليس بمسلم

فهذا معاذير و تقدمة لكم * لئلّا تكون الحرب قبل التّقدّم « 3 »

و همچنين چون حمزه اسلام آورد ، رسول ( ص ) عظيم خرّم شد و ابو طالب شاديها نمود و اين ابيات انشا نمود :

فصبرا ابا يعلى على دين احمد * و كن مظهرا للدّين وفّقت صابرا

و حط من اتى بالدّين من عند ربّه * بصدق و حقّ لا تكن حمز كافرا

فقد سرّنى اذ قلت انّك مؤمن * و كن لرسول اللّه فى اللّه ناصرا

و ناد قريشا بالّذى قد اتيته * جهارا و قل ما كان احمد ساحرا « 4 »

و چون ابو طالب قصد شام كرد به تجارت ، رسول ( ص ) بيامد و چنگ در زمام ناقهء ابو طالب زد . چون وى را بديد كه سوار شده بود گفت : يا عمّ ، الى من

( 1 ) - الحجّة على الذاهب / 265 . ( 2 ) - الكافى 1 / 449 : أ لم تعلموا انّا وجدنا محمّدا * نبيّا كموسى خطّ فى اوّل الكتب ( 3 ) - الغدير 7 / 334 . ( 4 ) - اعلام الورى / 58 .