مناقب الطاهرين ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧

فصل فى انّه هل يجوز الاقامة بين الخوارج ام لا

فصل فى انّه هل يجوز الاقامة بين الخوارج ام لا

فصل فى انّه هل يجوز الاقامة بين الخوارج ام لا

مذهب من چنان است كه در هر شهرى كه مكلّف اظهار مذهب خويشتن تواند كردن - تولّا دون تبرّا - و داند كه فرزندان خويش را بر مذهب خويشتن تواند داشتن ، آنجا تواند بودن ؛ و اگر نه چنين باشد ، از آنجا نقل كردن واجب بود .

و جمعى گفتند : البتّه نشايد آنجا بود . و دليل بر اين حديث : « من كثّر سواد قوم فهو منهم » « 1 » و قوله تعالى : « وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً » * . « 2 » و به ضرورت ، مكلّف كه تقيّه كند ، در ميان مجسّمه به تجسّم بايد گفتن و در ميان مجبّره به جبر و در ميان ملاحده به الحاد . و اين جمله افترايى است كه بر خداى تعالى كرده است عمدا . و بلد الكفر آن باشد كه در وى كلمهء حق ظاهر نتوان گفتن و اگر چه اهل اسلام در آنجا بسيار باشند . و بلد الاسلام آنجا باشد كه كلمه آنجا ظاهر توان گفتن اگر چه آنجا مشركان بسيار باشند .

( 1 ) - اين حديث يافت نشد . ( 2 ) - انعام ( 6 ) / 21