مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٥٩

ماجراى شهادت او

( 1 ) ناگهان پسر عمويش از در درآمد و به او كه سينه‌اش حرير پيچ بود نگاه كرد و گفت :

- اين تجهيزات چيست . شايد تو حضرت امير المؤمنين را بقتل رسانيده‌اى .

شبيب خواست بگويد : نه . از زبانش كلمه‌ى اثبات پريد :

- بله من كشتمش .

پسر عمويش حرفى نگفت . با شتاب بخانه‌ى خود رفت و شمشيرش را برداشت و بخانه‌ى شبيب برگشت و بى آنكه مهلت دفاعش بدهد با يك ضربه كارش را ساخت .

ابو محنف ميگويد :

وقتى ابن ملجم را بحضور على آوردند من و گروهى از اعيان عراق كنار بستر او بعيادت نشسته بوديم .

امير المؤمنين فرمود :

النفس بالنفس . ان أنا مت فاقتلوه كما قتلنى و ان سلمت رايت فيه رائى

امير المؤمنين از آيت قصاص كه در قرآن كريم آمده ياد ميكرد على ميگفت :

- اگر من با اين ضربه بدرود زندگى گفتم او را به همين ترتيب