مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٥٣

سخن از فاجعه‌ى قتل امير المؤمنين

( 1 ) شبيب همچنان دودل بود اما عبد الرحمن بن ملجم دست از جانش برنداشت . آنقدر وسوسه‌اش كرد تا سرانجام از راه بدرش برد و او را با خود همدست ساخت .

عبد الرحمن و شبيب با هم به مسجد اعظم آمدند . قطام در آنجا اعتكاف گرفته بود .

براى قطام خر گاهى برپا كرده بودند . وى در آن خيمه بسر ميبرد .

عبد الرحمن بن ملجم به قطام مژده داد :

- شبيب هم به من در انجام اين امر كمك خواهد كرد .

قطام با خورسندى گفت :

- هنگامى كه خواستيد به ايفاى تكليف خود قيام كنيد مرا ببينيد همينجا .

عبد الرحمن بن ملجم و شبيب بن بجر از مسجد بازگشتند و بانتظار فرصت تا شب نوزدهم ماه رمضان آرام ماندند .

بالاخره شب نوزدهم ماه رمضان سال چهلم هجرت فرا رسيد .

اين روايت ابو مخنف است ولى ابو عبد الرحمن سلمى ميگويد آن شب شب هفدهم ماه رمضان بود . حديث ابو عبد الرحمن بعقيده‌ى من صحيح‌تر است .