مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٥١

سخن از فاجعه‌ى قتل امير المؤمنين

( 1 ) داشت .

قطام زنى زيبائى بود . در كوفه انگشت‌نما بود .

دل عبد الرحمن بهواى او پر كشيد . سخت به او تعلق گرفت و بيدرنگ از وى خواستگارى كرد .

قطام اين خطبه را پذيرفت و سخن از جهيز و هدايا بميان آمد .

قطام چنين گفت :

سه هزار درهم پول ميخواهم . يك غلام و يك كنيز ميخواهم و قتل على بن ابى طالب قسمت اعظم صداق من است .

عبد الرحمن چنين پاسخ داد :

غلام و كنيز و درهم‌ها تسليم ميشوند اما قتل على ؟ . . . من چگونه ميتوانم به اين آرزو دست يابم ؟

قطام عبد الرحمن مرادى را تشجيع كرد :

- بر على حمله كن . و كارش را بساز . اگر بسلامت جستى با من عيش گوارائى خواهى داشت و اگر در اين جريان بقتل رسيدى در بهشت برين جاى خواهى گرفت :

ما عند اللَّه لك خير من الدنيا در اينجا عبد الرحمن پرده از راز نهفته‌اش برداشت و اعتراف كرد كه در اين سفر هدفى جز قتل على نداشته است .

عبد الرحمن گفت :