مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٤١٥

قيام محمد

( 1 ) - برادرم را خدا رحمت كند . از همه بهتر ميدانست كه اينجا كجاست و به همين جهت وصيت كرد كه او را در اين گوشه به خاك بسپاريم عبد اللّه بن عامر اسلمى ميگويد :

- در ركاب محمد بن عبد اللّه با نيروى منصور مىجنگيديم . به من گفت اگر ابرى برخيزد و بارانى در بگيرد و بر پشت ما قطره‌هاى باران فروچكد خون مرا بر روى « احجار زيت » تماشا كن .

به خدا ديرى نكشيد كه ابرى سياه ما را فرو گرفت و رعدى زد و برقى كشيد و از ما گذشت و بنيروى عيسى رسيد .

در اين هنگام بارانى در گرفت و همانطور كه محمد گفته بود نعش او را بر « احجار زيت » ديدم .

اسماعيل بن ميثم مىگويد :

- وقتى عيسى بن موسى هاشمى بمدينه رسيد . امام جعفر بن محمد فرمود :

- اين همان نيست ؟

گفته شد :

- كى ؟

فرمود :

- همان كسى كه با خون ما بازى مىكند . به خدا اين دو نفر از دست او جان بدر نخواهند برد .

يعنى « محمد و ابراهيم »