مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٤١٣

قيام محمد

( 1 ) سپاه حائل شده بودند .

در آن هنگام كه محمد بن عبد اللّه مزه‌ى مرگ را در كام خود احساس كرد شمشير خود را شكست .

منقرى ميگويد :

از جدم شنيدم آن شمشير ، شمشير رسول اكرم معروف به « ذو الفقار » بود [ ( 1 ) ] محمد حسنى ميگويد :

- محمد بن عبد اللّه بخواهرش گفته بود :

- من امروز با دشمنانم مىجنگم . تو در اينجا هوشيار باش .

وقتى روز از ظهر گذشت و خورشيد زوال گرفت اگر از آسمان باران باريد بدان كه من كشته شده‌ام . تنورها را روشن كن و ديوان دولتى مرا كه نام طرفداران و پيروانم در آن ثبت شده به تنور بينداز .

اما اگر خورشيد زوال كرده ولى عوض باران باد و طوفان در گرفته مطمئن باش كه برادرت بر دشمن خويش پيروز شده است .

پس از قتل من مرا از ميدان جنگ بدر آوريد . بسر من كارى نداشته باشيد زيرا سر مرا بشما نخواهند داد . فقط پيكر مرا از ميدان جنگ به « ظلهء بنى نبيه » بياوريد .

[ ( 1 - ) ] با رواياتى كه درباره‌ى ذو الفقار بما رسيده اين شمشير از دست امام حسين ارواحنا فداه بفرزندانش رسيد . اين شمشير در خاندان حسنى وجود نداشت .