مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٤٠٧

قيام محمد

( 1 ) بر ضد عقيده‌ى عبد الحميد ، جبير بن عبد اللّه گفت :

- هرگز ، هرگز ، پناه به خدا ميبرم اگر تو مدينه را تنها بگذارى مدينه شهريست كه رسول اللّه بسال احد در حقش چنين فرمود :

- چنين بخواب ديده‌ام كه دستم را در آستين زرهى مطمئن و استوار فرو برده‌ام .

تعبير روياى من شهر مدينه است .

محمد بن عبد اللّه عقيده‌ى جبير را بر عقيده‌ى عبد الحميد رجحان داد و همان مدينه را اختيار كرد .

مدائنى ميگويد :

وقتى سپاه منصور بسوى مدينه رو كردند با ابراهيم بن جعفر زبيرى برخوردند .

ابراهيم بمركب خود هى زد تا از جنگ فرار كند ولى اسبش لغزيد و ابراهيم را بر خاك فرو افكند .

ابراهيم دستگير شد و بنا بر فرمان عيسى بن موسى به قتل رسيد .

عيسى بن موسى از « بطن فرات » به « جرف » درآمد و آنجا در كاخى كه از سليمان بن عبد الملك اموى بر جا مانده بود نزول كرد .

آن روز صبح روز دوازدهم ماه مبارك رمضان سال صد و چهل و پنجم هجرت بود .

آن روز ، روز شنبه بود .

عيسى تصميم داشت چندى در قصر سليمان بماند و جنگ را به عقب