مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٤
مقدمه
هايش مىسنجيد از اين بدايع آثار در سنين جوانى او حيرت نميكنيد .
ابو الفرج از كتابهاى خود بزرگتر بود :
مقدر بود كه او با جوانى از همسالان خود دوست باشد .
آن چنان كه ابو الفرج در علم و ادب نابغهى عصر بود دوست جوان او هم ستارهى مشعشعى بود كه در آسمان سياست ميدرخشيد .
دوست او حسن بن محمد مهلبى بود كه نامش در تاريخ افتخارمند آل بويه با مجد و عظمت ياد شده است .
على و حسن ، يكى اديب و آن ديگر وزير با هم صميمانه دوست بودهاند .
اين دو با هم صميمانه دوست بودهاند زيرا هر دو از گمنامى به شهرت و از فقر به ثروت و از ضعف بقدرت رسيده بودند .
اين دو يك ديگر را دوست ميداشتهاند زيرا هر دو شيعى المذهب و هر دو در دربار شريف آل بويه خدمت ميكردهاند .
ابو الفرج اصفهانى منشى ركن الدولهى ديلمى بود و حسن بن محمد وزير معز الدولهى ديلمى .
بهواى اينكه حسن بن محمد ، وزير مهلبى را روشنتر بشناسيم بايد بگوييم .
اين مرد همان كس بود كه در عنفوان جوانى هوس آبگوشت كرده بود و حتى يك درهم نيز در كيسه نداشته تا به اين آرزو