مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٥٩
محمد بن عبد اللَّه
( 1 ) بنام از وى ياد شود .
محمد بن عبد اللَّه
محمد بن عبد اللَّه
اين محمد پسر عبد اللَّه و عبد اللَّه پسر حسن مثنى و حسن پسر حسن مجتبى صلوات اللَّه و سلامه عليه است .
كنيهاش ابو عبد اللَّه بود .
مادرش هند دختر ابو عبيده و بخاندان بنى اسد قريش نسب مىرساند .
محمد را « صريح قريش » ميناميدند زيرا در سلسله نسب او مطلقا كنيزى وجود نداشته و مادران او عموما از دختران آزادهى قريش بودهاند .
خانوادهاش ويرا « مهدى اهل البيت » ميناميدند و عقيده داشتند كه آن مهدى موعود همين محمد است .
و علماى خانوادهى ابو طالب به اين محمد « نفس زكيه » لقب داده بودند و پيش بينى مىكردند « آن كس كه بايد در « احجار زيت » كشته شود همين است » در خاندان خود محمد بن عبد اللَّه از همه فاضلتر و شريفتر بود .
در عهد خود از نظر علم و حفظ قرآن و فقه و شجاعت و سخاوت و استقامت سرآمد اقران بود .
در هر فضيلتى بنام او مثل ميزدند . تا آنجا كه بىترديد و تشويش