مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٤٩

ماجراى سادات بنى الحسن

( 1 ) ولى چند تن از پلييهاى خود را همراه من كرد تا سنخ عمليات مرا به او گزارش دهند .

پدرم در اين هنگام به ابو جعفر پيام داده بود كه من خود به فرزندانم محمد و ابراهيم مينويسم تا خودشان را به مقام خلافت تسليم سازند و موسى حامل اين نامه خواهد بود .

همين نامه از كنترل خليفه گذشت . خليفه ديد كه پدرم راست گفته و بدلخواه او محمد و ابراهيم را بسوى عراق فراخوانده است اما نمىدانست پدرم مخفيانه به من دستور داد كه برادرانم را از آبادىها بدور رانم .

پدرم به من گفت وقتى برادرانت را ديدى بگو على رغم آنچه نوشتم شما به ابو جعفر نزديك نشويد .

پدرم بدين وسيله ميخواست مرا از چنگ ابو جعفر نجات دهد .

چون بسيار دوستم ميداشت . من كوچكترين فرزندان مادرم « هند » بودم و دل پدرم بر من بسيار ميسوخت پدرم اين شعرها را به برادرانم پيام داده بود .

يا بنى اميه انى عنكما غان * و ما لغنى غيرانى مرعش فان

اى پسران اميه من از شما بىنيازم .

زيرا در ارتعاش پيرى خود مرگ محتوم را احساس مىكنم