مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٤٧

ماجراى سادات بنى الحسن

( 1 ) بيابان بديدار پدرشان در زندان مىآمدند و از او تقاضا ميكردند اجازه بدهد بر ضد دستگاه منصور قيام كنند امام عبد اللَّه اجازه نميداد .

مىگفت :

- صبر كنيد تا مبانى حكومت شما استوار شود .

و مىگفت :

- اگر ابو جعفر دوست نميدارد كه شما با شرافت زندگانى كنيد هرگز مانع نميشود كه شما با شرافت بميريد .

موسى بن عبد اللَّه تعريف مىكند :

- هنگامى كه از مدينه به زبده رسيديم ابو جعفر از پدرم خواست يك تن از آل حسن را بحضورش بفرستد و خاطرشان ساخت كه اين فرستاده ديگر بسوى شما بازنخواهد گشت .

پدرم اين جريان را به برادرزادگانش كه همراه او اسير شده بودند باز گفت .

همه داوطلب شده بودند كه اين خدمت را به عهده گيرند يعنى در راه ديگران فدا شوند ولى در حقشان دعا كرد و گفت :

- رضا نميدهم از شما كسى در اين راه نابود شود . فقط پسرم موسى را انتخاب مىكنم كه برود و ديگر بازنگردد .

پدرم مرا انتخاب كرده بود و من در اين موقع پسرى نوسال بودم .

وقتى چشم ابو جعفر به من افتاد گفت :