مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٤٢

ماجراى سادات بنى الحسن

( 1 ) آورده بودند .

محمد بن عبد اللَّه عثمانى ( برادرى عبد اللَّه بن حسن ) نيز همراهشان بود .

آن چنان سفيد و لطيف بود كه گوئى از نقره آفريده شده است .

اسرا را بر زمين نشانيده بودند . ديرى نگذشت كه مردى از حضور ابو جعفر بدر آمد و گفت :

- محمد بن عبد اللَّه عثمانى كو ؟

او را به چادر منصور بردند . چند دقيقه‌ى ديگر صداى وحشت افزاى تازيانه به گوش ما رسيد .

وقتى محمد بن عبد اللَّه عثمانى را از چادر منصور بدر آورده بودند آن پيكر نقره مانند همچون زغال سياه شده بود : ضربات تازيانه يكى از دو چشمش را كور كرده بود .

او را پهلوى برادرش عبد اللَّه بن حسن نشانيدند ، تشنه بود ، آب خواست ، كسى نبود آبش بدهد .

عبد اللَّه بن حسن گفت :

- آن كس كه پسر رسول اللَّه را سيراب ميسازد كيست ؟

مردم بهم بر آمدند .

يك مرد از مردم خراسان با كاسه‌اى سرشار آب رسيد و محمد بن عبد اللَّه عثمانى را سيراب ساخت .