مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٤١
ماجراى سادات بنى الحسن
( 1 ) ولى ديگران گفته‌اند :
« اساس بيعت بر اين بود آن چنان كه خود و خانواده‌شان را حمايت مىكنند رسول اللَّه و ذريت او را نيز حمايت كنند .
جعفر بن محمد فرمود :
- به خدا انصار به آن بيعت وفا نكرده‌اند . آن بيعت و شرف آسمانيش از ميانشان رخت بربست . از اين پس ديگر هيچكس از هيچكس دفاع نخواهد كرد .
و بعد در حق انصار نفرين كرد :
- پروردگارا بر انصار سخت بگير » عثمان بن منذر مىگويد :
- وقتى سادات بنى الحسن را از مدينه بدر ميبردند « ابن حصين » برخاست و فرياد كشيد :
- يك نفر با دو نفر اگر با من همدست شوند من اسراى بنى حسن را از چنگ عمال منصور نجات خواهم داد .
من راه را بر عمال منصور خواهم زد و نخواهم گذاشت اين قوم را به « ربذه » برسانند .
ولى حتى يك نفر هم به « ابن حصين » پاسخ نگفت :
محمد بن هاشم مىگويد :
- من در ربذه بودم . اولاد حسن را بسته بزنجير از مدينه