مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٤٠

ماجراى سادات بنى الحسن

( 1 ) شده بود ايستاد .

ميان اسيران آل حسن چشمش به عبد اللَّه بن حسن افتاد .

عبد اللَّه بن حسن ، ابراهيم بن حسن و گروهى از اولاد امام حسن عليه السلام .

همه در محمل‌ها نشسته بودند و عديل هر كدامشان يك غلام سياه بود .

وقتى چشم جعفر بن محمد صلوات اللَّه عليه به آنان افتاد اشكهايش بر چهره سرازير شد و آن وقت به من رو كرد و گفت :

- اى ابو عبد اللَّه از پس امروز ديگر حرمتى از كسى توقع مدار .

به خدا قبيله‌هاى انصار به آنچه وعده داده‌اند وفا نكرده‌اند .

اين قوم با رسول اكرم در عقبه بيعت كرده بودند كه حرمت او و خاندانش را محترم نگاه بدارند .

جعفر بن محمد فرمود :

- پدرم ، ز پدرانم مرا چنين حديث كرده كه رسول اكرم به على بن ابى طالب فرمود از انصار بيعت بگير .

على پرسيد :

- قوام اين بيعت بر چه اساس باشد .

- بر اين اساس كه با خدا و رسول خدا بيعت كنند .

ابن جعد بيعت عقبه را چنين تفسير مىكند :

« با خدا بيعت كرده‌اند كه هرگز گرد معاصى و مناهى نگردند »