مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٣٧

ماجراى سادات بنى الحسن

( 1 ) و ابراهيم ) را تسليم سازى .

عبد اللَّه بن حسن در جواب سر بلند كرد و گفت :

- آرى ، به خدا تو آن مردك ارزق چشم از قبيله‌ى قيس هستى كه سرت را همچون سر گوسفند از تن جدا ميسازند .

ابو البخترى ميگويد :

- وقتى با رياح بن عثمان از زندان بر مىگشتيم دستش توى دست من بود . پنجه‌هايش يخ كرده بود . پاهايش به زمين كشيده ميشد .

اين مرد از آنچه عبد اللَّه بن حسن گفته بود سخت ترسيده بود .

به او گفتم :

- اين ترس بى جا چيست . به خدا عبد اللَّه بن حسن از غيب خبر ندارد . تو بىخود ترسيده‌اى .

رياح بن عثمان به من جواب داد :

- واى بر تو ، نميدانى ، اين مرد تا خبرى را نشنيده باشد نميگويد .

از حادثه‌اى خبر داده كه حتما وقوع خواهد يافت .

ابو البخترى گفت :

- به خدا به همان ترتيب كه عبد اللَّه بن حسن خبر دارد سر رياح بن عثمان را همچون سر گوسفند بريدند .

حارث بن اسحاق حديث مىكند :

- فرزندان حسن در زندان مدينه تحت نظر رياح بن عثمان محبوس بودند . از سال صد و چهلم تا سال صد و چهل و چهارم كه ابو جعفر پس از