مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٢٩

ماجراى سادات بنى الحسن

( 1 ) ما را پنهان نداشت و همه چيز را پيش ابو جعفر فاش كرد .

حارث بن اسحاق مىگويد :

ابو جعفر منصور در سفرى كه به حج رفت از عبد اللَّه بن حسن سراغ پسرانش را گرفت .

عبد اللَّه در جواب او طفره رفت و حقيقت را بروز نداد .

ابو جعفر منصور در سفرى كه به حج رفت از عبد اللَّه بن حسن سراغ پسرانش را گرفت .

عبد اللَّه در جواب او طفره رفت و حقيقت را بروز نداد .

ابو جعفر به عبد اللَّه بن حسن دشنام شنيعى داد . نام مادرش را بر زبان راند .

عبد اللَّه بن حسن گفت :

- بكدام مادرم ناسزا مىگوئى . فاطمه‌ى بنت الحسين عليه السلام .

يا فاطمه‌ى زهرا دختر رسول اللَّه . يا خديجه دختر خويلد . يا ام اسحاق دختر طلحه ؟ . . . مادران من اين چند زن هستند .

ابو جعفر در جواب او گفت :

- به اين چند زن كه نام برده‌اى جسارتى نكرده‌ام . من به « جربا » دختر قسامه بن رومان فاش داده‌ام .

مسيب بن ابراهيم از جايش جست و گفت :

- اجازت كن يا امير المؤمنين گردن اين مادر . . . را با شمشير بزنم .

زياد بن عبد اللَّه برخاست و رداى خود را بر سر عبد اللَّه بن حسن انداخت و گفت :