مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٠٨
اسماعيل بن ابراهيم
( 1 ) عمران بن ابى فروه مىگويد :
عباس بن حسن در خانه‌اش ايستاده بود كه سپاهىهاى منصور دستگيرش كردند .
مادرش عايشه فرياد كشيد :
- بگذاريد يك بار ببوسمش . بگذاريد يك بار بر سينه‌ام بفشارمش جواب دادند :
- محال است . مىپنداريم كه مادرش در اين جهان زنده نيست .
عباس بن حسن در زندان هاشميه روز بيست و سوم ماه رمضان سال صد و چهل و پنج هجرى در سى و پنج سالگى بدرود زندگانى گفت :
اسماعيل بن ابراهيم
اسماعيل بن ابراهيم
او پسر ابراهيم بن حسن مثنى است : و همچنين اسماعيل است كه معروف به « طباطبا » است . [ 1 ]
گفته مىشود كه « طباطبا » لقب پسرش ابراهيم است .
مادرش را ربيحه بنت محمد ميناميدند .
عبد اللَّه بن موسى مىگويد :
- عبد الرحمن بن ابى المولى در زندان هاشميه با سادات بنى الحسن
[ ( 1 - ) ] لقب طباطبا را از آن جهت به اسماعيل داده‌اند كه وقتى در كودكى ميخواست « قبا » بپوشد زبانش در اداى لغت كوتاه بود عوض اينكه بگويد « قباقبا » مىگفت « طباطبا »