مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٨٢

عهد ابو العباس سفاح

( 1 ) چه جورى حرف بزنم يا امير المؤمنين . با آن لحن كه يك رعيت در محضر پادشاه سخن ميگويد يا با آن زبان كه دو تا پسر عمو براى هم صحبت مىكنند .

ابو العباس گفت :

- به خدا دلم ميخواهد آن جور كه خدا ما را با رشته‌ى رحم بهم پيوند داده حرف بزنيم . درست مثل دو تا پسر عمو .

حسن بن حسن گفت :

- امير المؤمنين را به خدا قسم مىدهم درست بينديشد . اگر در علم اعلاى حق جل و علا گذشته باشد كه محمد و ابراهيم زمام امور را به مشت گيريد آيا هيچ قدرت و قوتى ميتواند اين دو جوان را از رويشان منع كند و اگر مقدر نباشد كه پاى اين دو مرد هاشمى بر منبر خلافت رسد آيا هيچ قوت و قدرتى ميتواند على رغم تقدير بر منبر خلافتشان بنشاند ؟

ابو العباس سفاح گفت :

- نه . نه به خدا . فقط آنچه مقدر است صورت خواهد گرفت .

حسن بن حسن در اين هنگام گفت .

- بنابر اين دل عبد اللَّه را كه شيخ قوم است مشكن و نعمت شيرين خويش را در كام ما تلخ مگردان .

- ابو العباس گفت :

- از امروز ديگر نام محمد و ابراهيم را بر زبان نخواهم آورد