مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٦٥

عبد اللَّه بن معاويه ( منصور ؟ )

( 1 ) مردك در حكومت عبد اللَّه بن معاويه شب‌ها توى كوچه‌ها مىگشت و هر كس را ميديد بقتل ميرسانيد .

اين مرد آن چنان سفاك و بىباك بود كه مطيع بن اياس « همدم عبد اللَّه » در حق وى مىگويد .

و له شرط اذا جنه الليل * نعوذ باللَّه من شرط

وقتى شب فرا ميرسد از شر پاسبانان اين مرد به خدا پناه بريد عبد اللَّه بن معاويه مردى چنين بود :

وقتى بر انسانى خشم مىگرفت دستور ميداد او را زير تازيانه بخوابانند .

و بعد خود با همنشينانش به گفتگو ميپرداخت . خوشرو و آرام .

جلادهاى عبد اللَّه آن انسان بدبخت را آنقدر تازيانه ميزدند كه بينوا زير تازيانه جان ميسپرد .

مردى را به همين ترتيب زير شلاق گذاشته بود .

خود با نديم‌هايش سرگرم گفت و شنود .

مرد بيچاره زير ضربه‌هاى شلاق ناله مىكشيد و استغاثه و التماس مىكرد ولى عبد اللَّه همچنان حرف ميزد و حرف مىشنيد و ميخنديد .

انگار هيچكس تازيانه نمىخورد و ناله نمىكند .