مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٠٥

محمد بن ابى سعيل

( 1 ) - بگذار من اين جوان را بكشم .

زينب دختر امير المؤمنين على بن الحسين را بآغوش كشيد و خويشتن را همچون سپر بلا در برابر او گرفت .

مرد ديگر برخاست و گفت :

- اين دختر را به من ببخشيد تا كنيز خويشتن سازم [ ( 1 ) ] زينب عقيله فرمود :

- نه . اين آرزو براى تو صورت‌پذير نيست . حقى براى يزيد هم غير مقدور است الا آنكه دين اسلام را ترك گويد .

على بن الحسين به يزيد گفت :

- اكنون كه ميخواهى مرا به قتل رسانى اگر ميان تو و اين زنان رشته‌ى رحامتى برقرار است كسى را همراهشان ساز تا به مدينه بازشان گرداند .

يزيد به رقت آمد و گفت :

- كسى جز تو همراهشان نخواهد بود .

و بعد فرمانش داد كه بر منبر رود و در برابر ازدحام مردم از كردار پدرش پوزش بخواهد .

على بن الحسين بر منبر رفت و پس حمد و ثناى پروردگار چنين گفت :

[ ( 1 ) ] مرادش فاطمه بنت الحسين عليه السلام بود .