مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٠٤

محمد بن ابى سعيل

( 1 ) مگر على بن الحسين را خدا نكشته ؟

على زين العابدين جواب داد :

- برادرى داشتم از من بزرگتر بود و على ناميده ميشد . او را شما كشته‌ايد .

يزيد گفت :

- نه . او را خدا كشته .

على بن الحسين به اين آيت شريفه از كلام كريمه انشاد فرمودند :

اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها

جانهاى همه را بهنگام مرگ پروردگار مىستاند .

يزيد سخن ديگر گونه كرد و اين آيه را تلاوت كرد :

ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ هر چه مىكشيد از دست خود ميكشيد .

على بن الحسين در پاسخ او به اين آيه تمسك جست :

ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها . إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ

هيچ حادثه در زمين صورت نگيرد و هيچ مصيبت جانهاى شما را درنيابد مگر آنكه بيش از پيدايش جانها وقوع آن حوادث و مصائب در « كتاب » تقدير شده باشد .

اين تقدير براى ذات پروردگار كار آسانيست .

مردى از مردم شام برجست و گفت :