مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٠١

محمد بن ابى سعيل

( 1 )

ويلكم . ان لم يكن لكم دين فكونوا احرارا فى دنياكم . فرحلى لكم عن ساعة مباح .

اگر دين ندارند واى بر شما دست كم در دنيا مردمى آزاده باشيد .

خيمه‌گاه من ساعت ديگر در اختيار شماست .

شمر شرم كرد و از خيام آل رسول اللَّه عنان باز كشيد . حسين بن على شخصا مىجنگيد .

در اين هنگام هيچكس را نداشت ، پسرش . برادرانش برادرزادگانش . پسر عموهايش همه به خاك و خون خفته بودند او تنها بود .

( ذرعه بن شريك ) بر او حمله برد و شمشير خود را بر شانه‌ى چپش فرود آورد . اين ضربه او را از اسب فرود انداخت .

ابو الجنوب زياد جعفى و قشعم و صالح يزنى و خولى بن يزيد . هر كدام در اين جنايت عظمى سهمى داشتند . آن كس كه سرش را از بدن برداشت سنان بن انس نخعى بود .

گفته مىشود شمر بن ذى الجوشن ضبابى آن خون پاك را بر خاك ريخت .

خولى بن يزيد سر مطهر او را به كوفه براى عبيد اللَّه بن زياد برد .

عبيد اللَّه بن زياد فرمان داد كه بر سينه و پشت و پهلوى حسين اسب بتازند .