مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٨٥

محمد بن ابى سعيل

( 1 ) « افساس مالك » ناميده ميشد رسيدند .

حر رياحى در اينجا جريان را بعبيد اللَّه بن زياد گزارش كرد .

عقبه بن سمعان ميگويد :

- هنگامى كه از « قصر مقاتل » بار بستيم پاره‌اى راه پيموديم .

حسين بن على همچنان بر پشت زين بخواب رفت . لحظه‌اى چند در خواب بود و بعد سر برداشت و دوباره گفت :

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . . . إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ

على بن الحسين كه در كنار پدر مركب ميراند پيش آمد و گفت :

- فداى تو شوم علت اين سپاس و استرجاع چه بود ؟

ابو عبد اللَّه در پاسخ پسرش گفت :

- هم اكنون در رؤياى خويش ديدم اى پسر من ! مردى بر اسبى سوار بود و مىگفت :

« اين قوم در اين راه با مرگ همسفرند » و من چنين دانسته‌ام كه اين خبر مرگ ماست بما ميرسد .

على بن الحسين گفت :

- اميدوارم چشمان تو پدر هرگز نبيند اما بگو ببينم مگر ما بر حق نيستيم .

- آرى بخدائى كه بندگان بسوى او باز مىگردند حق با ماست .

- بنابر اين از مرگ باكى نداريم .