مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٨٢

محمد بن ابى سعيل

( 1 ) است محقق خواهد بود .

و بعد گريه كرد و با حسين بن على وداع گفت و از خدمتش برخاست حسين بن على بسوى عراق روى نهاد و در همان روز ابن عباس توى كوچه عبد اللَّه بن زبير را ديدار كرد و بمناسبت مقام اين شعرها را گواه گرفت :

بالك من قبرة بمعمر * خلا لك الجو فبيضى و اصفرى

خوش باش اى « قبره » در اين جايگاه در فضاى آزاد پرواز كن تخم بگذار و خوش بخوان

و نقرى ما شئت ان تنفرى * هذا الحسين خارجا فاستبشرى

تا ميتوانى منقار بزن اينست حسين كه مكه را ترك گفته بر تو مژده باد و گفت :

- حسين بن على بعراق رفت و حجاز را براى تو آزاد گذاشت .

ابو محنف مىگويد :

- عبيد اللَّه بن زياد فرمان داد كه حر بن يزيد رياحى راه عراق را به روى حسين بن على ببندد .

و حسين بن على همچنان از حجاز بسوى عراق مىآمد .

در طى راه با دو نفر عرب از قبيله‌ى بنى اسد برخورد كرد .