مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٧٢

محمد بن ابى سعيل

( 1 ) مسلم بن عقيل تسليم شد و گفت :

- به خدا اگر امانم نميداديد هرگز دست بدست شما نميگذاشتم .

محمد بن اشعث دستور داد قاطرى آوردند و مسلم را بر قاطر نشاندند .

نخستين كارى كه در حق او صورت دادند خلع سلاح او بود .

شمشيرش را از كمرش باز كردند .

مسلم بن عقيل از اين خلع سلاح در نفس خويش نوميدى احساس كرد .

چشمانش غرق اشك شد و گفت :

- اين ، نشانه‌ى فريب شماست .

محمد بن اشعث گفت :

- نه ، اميدوارم كه براى تو آسيبى در پيش نباشد .

مسلم كه تاكنون بامان اين مرد دلبسته بود گفت :

- پس فقط اميدوارى ؟ امان شما كو ؟ . إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ .

در اين وقت گريه كرد .

عمرو بن عبيد سلمى گفت :

- آن كس كه نهضت مىكند و هدفى چنين عالى در پيش ميگيرد در برابر حوادث گريه نميكند .