مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٧١

محمد بن ابى سعيل

( 1 ) ميترسم به من دروغ بگويند يا فريبم بدهند و اين زلال سرد را گرم و ناگوار بكامم بريزند نور خورشيد بازگشت و در مغرب قرار گرفت و هر مردى روزى با شرى برخورد خواهد كرد محمد بن اشعث گفت :

- اينطور نيست ، به تو دروغ نميگويم ، فريبت نميدهم . اولياى امور بدخواه تو نيستند ، نه تو را ميكشند و نه آزارت ميدهند مسلم بن عقيل در اين هنگام هم مجروح و هم خسته بود . از جنگ بازمانده بود پشتش را به ديوار داد و ايستاد .

محمد اشعث پيش آمد و گفت :

- به تو امان مىدهم .

- مسلم نگاهش كرد .

- به من ؟ به من امان ميدهى ؟

- بله به تو امان مىدهم .

آن هفتاد نفر هم كه با محمد بودند همه حرف محمد را تصديق كرده‌اند .

- بله به تو امان مىدهم .

فقط عمرو بن عبد اللَّه سلمى كه فرمانده سپاه بود گفت :

- من در اين ماجرا عقيده‌اى ندارم .