مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٦٥

محمد بن ابى سعيل

( 1 ) طوعه رفت و با يك كاسه سرشار آب برگشت .

مسلم بن عقيل از آب نوشيد . طوعه كاسه را به اتاق برگردانيد و دوباره بدم در آمد تا همچنان بانتظار پسر چشم به راه بدوزد .

مسلم هنوز در آستانه‌ى اين سراى نشسته بود .

طوعه رويش را به اين مرد ناشناس برگردانيد و گفت :

- مگر آب نخورده‌ايد ؟

مسلم جواب داد :

چرا ! آب خورده‌ام - خوب حالا به خانه‌ى خود باز گرديد .

مسلم بن عقيل خاموش ماند .

طوعه گفت :

- سبحان اللَّه . برخيز اى بنده خدا . به خانه خود برگرد .

بسوى همسرت . بسوى فرزندانت بازگرد . اين خوب نيست شما در خانه‌ى من بنشينيد . من رضا نميدارم شما اينجا بمانيد . بر شما حلال نمىكنم .

در اين هنگام مسلم از جايش برخاست و گفت :

- كجا بروم اى كنيز خدا . من در اين شهر نه خانه‌اى دارم نه خانواده‌اى . آيا ميتوانى در حق من نيكى كنى . شايد در آينده بتوانم پاداش اين نيكى را ادا كنم .

طوعه پرسيد :