مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٦٠
محمد بن ابى سعيل
( 1 ) حجاج بن على همدانى ميگويد :
عبيد اللَّه بن زياد وقتى هانى بن عروه را هدف ضرب و شتم قرار داد از بيم انقلاب مردم با جمعى از اشراف و رجال كوفه و در پناه ستون‌هاى انتظامى خود به مسجد رفت و بر منبر نشست و گفت :
« بصلاح شماست كه طاعت خدا و فرمانبردارى از پيشوايان خود را ناچيز مشماريد . از تفرقه و پراكندگى بپرهيزيد زيرا اين تفرقه و اختلاف موجب هلاكت شما خواهد بود .
اين اختلاف‌ها و انحراف‌ها شما را به ذلت و هراس و بدبختى خواهد كشانيد . آن كس برادر تست كه با تو راست بگويد . آن كس كه تو را ميترساند وظيفه‌ى خود را انجام داده است .
عبيد اللَّه بن زياد خطابه‌ى خود را طى چند جمله بپايان رسانيد و خواست كه از پله‌هاى منبر فرود آيد ديده‌بانانش از جهت محله‌ى خرمافروش‌ها به مسجد شتافتند و فرياد زنان گفتند :
« پسر عقيل دارد ميآيد . پسر عقيل دارد ميآيد . »
عبيد اللَّه بن زياد هراسان از درى كه دار الاماره به سمت مسجد داشت خود را بقصرش رسانيد و دستور داد درهاى قصر را از همه طرف بستند .
عبيد اللَّه بن حازم ميگويد :