مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٤٦
عون بن عبد اللّه
( 1 ) لقبى كه بر اسم غلبه كرده است .
عبد إله بن الحسين در يوم لطف بر دامان پدرش غنوده بود .
كودكى كوچك بود . تيرى گلويش را هدف گرفت و در نتيجه ذبحش كرد .
حميد بن مسلم مىگويد :
حسين عليه السلام فرزند كوچك خود را به آغوش خويش كشيد .
عقبه بن يشه از سپاه عمرو بن سعد تيرى بسوى او انداخت و گلويش را دريد .
كسى كه در روز عاشورا شاهد معركه بود روايت مىكند :
« با ابو عبد إله الحسين طفل صغيرى بود . تيرى از لشكر كوفه بسويش پر كشيد بر حلق او نشست ابو عبد اللَّه عليه السلام از خون حلق آن كودك مشت مشت خون برمىداشت و به آسمان مىپاشيد . از آن خون قطره‌اى به زمين باز نمىگشت مىگفت :
اللهم لا يكون اهون عليك من فصيل
خدايا در پيشگاه تو بچه‌ى ناقه‌ى صالح از كودك من جليل‌تر نيست .
عون بن عبد اللّه
عون بن عبد اللّه
پدرش جعفر بن ابى طالب و مادرش زينب عقيله دختر امير