مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٠١

سخن از حوادث ما بعد سال چهلم

( 1 ) امر مىكنند .

وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ و شما اى مردم كوفه جز در سايه‌ى شكيبائى مراد خود را نتوانيد يافت .

بر مكاره و ناگوارىها صبر كنيد تا هدف خويشتن را دريابيد . به من گزارش داده‌اند كه معاويه وقتى از تجهيزات جنگى ما آگاه شد پيشدستى كرد و بسوى ما با حالت هجوم حركت كرد .

خداى شما را رحمت كند هم اكنون به طرف اردوى نظامى خود « نخيله » كوچ كنيد تا در آنجا تصميم نهائى خويش را بشناسيم .

جندب مىگويد :

از همين سخن كه حسن ادا كرده پيداست به ملت كوفه اعتمادى ندارد و همى ترسد مردم از پيرامونش پراكنده شوند و او را با دشمن تنها بگذارند .

خطابه‌ى حسن بن على در مسجد اعظم كوفه . برابر آن ازدحام عظيم بپايان رسيد ولى هيچكس به اطاعت او سخن نگفت .

حتى يك كلمه از دهان كسى بدر نيامد .

سكوتى سنگين بر فضاى مسجد فشار مىآورد .

در اين هنگام عدى بن حاتم طائى از جاى برخاست و فرياد كشيد :