منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩

فصل سيّم : در بيان احوال آن حضرت در ايّام رضاع و طفوليّت

چون نزديك رفتند آن جوانان دور شدند ، و آن دو جوان جبرئيل و ميكائيل بودند ، پس از آن حضرت پرسيدند كه تو كيستى ؟

گفت : منم فرزند عبد اللّه بن عبد المطّلب .

پس عبد المطّلب آن حضرت را بر گردن خود سوار كرد و بر گردانيد و بر دور كعبه هفت شوط آن حضرت را طواف فرمود و زنان بسيار براى دلدارى حضرت آمنه نزد او جمع شده بودند ، چون آن حضرت را به خانه آورد خود به نزد آمنه رفت و به سوى زنان ديگر التفات ننمود . « 1 »

بالجمله چون آن حضرت را به نزد حضرت آمنه آوردند امّ ايمن حبشيّه كه كنيزك عبد اللّه بود و بركه نام داشت و به ميراث به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم رسيده بود به حصانت و نگاهداشت آن حضرت پرداخت و هرگز آن حضرت را نديد كه از گرسنگى و تشنگى شكايت كند ، هر بامداد شربتى از زمزم بنوشيدى و تا شامگاه هيچ طعام نطلبيدى و بسيار بود كه چاشتگاه براى او عرض طعام مىكردند و اقدام به خوردن نمىفرمود .

* * *

( 1 ) مناقب ابن شهر آشوب ، ج 1 ، ص 60 .